Van Engeland naar New York en Parijs: de Les Paul Standard uit 1960 die Clapton gebruikte op het baanbrekende debuutalbum van Cream wordt nu dankzij Matthieu Lucas van Matt’s Guitar Shop toegankelijk gemaakt voor gitaarliefhebbers wereldwijd.

Matthieu Lucas, van de Parijse gitaarzaak Matt’s Guitar Shop, heeft in zijn leven verschillende muzikale parels ontdekt. Maar zijn misschien wel meest trotse moment vond zeer recent plaats, toen hij Eric Claptons legendarische ‘Summersburst’ aan het publiek presenteerde – een gitaar die bijna 60 jaar lang uit het zicht van het publiek was verdwenen.

Eric Claptons legendarische Les Paul Standard uit 1960 – zijn ‘Beano’ ’Burst – werd gestolen uit een parochiezaal in Brondesbury, Londen, op het hoogtepunt van zijn succesperiode met de Bluesbreakers halverwege de jaren 60. Tegelijkertijd was hij net begonnen met repetities met Jack Bruce en Ginger Baker voor een bepaald project genaamd Cream. Na de diefstal kocht Clapton haastig een andere Les Paul uit 1960 van de toekomstige gitarist van The Police, Andy Summers, voor £300.

Deze gitaar zou Claptons volgende periode vormgeven – met name zijn werk op Creams revolutionaire debuutalbum Fresh Cream. Ergens tijdens zijn reizen over de Atlantische Oceaan liep de Les Paul echter de tweede van twee ernstige halsbreuken op. Hoewel de gitaar in de reparatiewerkplaats van Dan Armstrong een “creatieve” vervanging van de kop kreeg, leek Clapton niet tevreden met het resultaat en liet hij de gitaar achter in de werkplaats nadat hij weigerde de rekening te betalen.

Nadat de gitaar meerdere keren van eigenaar was gewisseld, spoelde hij uiteindelijk door naar 2026, toen het instrument op een bijzondere manier zijn weg vond naar Parijs en in handen kwam van Lucas via de gerenommeerde gitaarverzamelaar Perry Margouleff.

“Ik wist er al jaren van”, zegt Lucas in het nieuwste nummer van Guitarist. “Ik kon het niemand vertellen omdat dat niet de manier is waarop Perry werkt – hij wil dat zijn gitaren volledig geheim blijven, als ik het zo mag zeggen.”

“Maar toen besloot ik om verschillende redenen om hem openbaar te maken, omdat mijn overtuiging is dat gitaren zoals deze bespeeld en gedeeld moeten worden met mensen. Ik denk dat hij niet eens echt van mij is, of van degene die de gitaar gaat kopen – hij behoort, zou ik bijna zeggen, toe aan de mensheid, omdat deze gitaar een belangrijk onderdeel is van de jaren 60 en van de Britse muziek, en een belangrijk stuk uit de geschiedenis van de gitaar. Daarom vind ik dat al deze gitaren gedeeld en bespeeld moeten worden.”

Op een bepaald moment zei Lucas tegen Margouleff: “Ik wil dit stuk kopen, maar naar mijn mening is het jammer dat het buiten beeld blijft op internet, omdat ik denk dat het een andere tijd is geworden en iedereen zou moeten weten wat er met deze gitaar is gebeurd”, omdat eigenlijk niemand wist waar hij was gebleven.

Lucas vertelt dat de ervaren verzamelaar hem, toen hij Margouleff ongeveer 13 jaar geleden voor het eerst ontmoette, onder zijn hoede nam en hem veel gitaren van beroemde muzikanten liet zien. De toekomstige eigenaar van Matt’s Guitar Shop was echter niet in staat om Claptons gitaar te kopen – tot 12 jaar later.

“Het heeft wat tijd gekost, maar we hebben een paar weken geleden een overeenkomst gesloten. Daarna ben ik naar New York City gegaan en heb ik de gitaar zelf opgehaald.”

Nadat Lucas Claptons “The Fool” SG, zijn 335 en andere instrumenten uit het Cream-tijdperk heeft bespeeld, heeft hij enkele gedachten over hoe deze Les Paul zich daarmee vergelijkt.

“Het grappige is dat ze allemaal [opvallend dunne halzen hebben], behalve de 335, die meer een ’64 hals heeft maar nog steeds heel dun is. Ik denk dus dat Clapton echt hield van zeer dunne halzen op gitaren, weet je? Deze gitaar is precies hetzelfde: hij heeft een van de dunste halzen op een Les Paul uit 1960 die ik ooit heb bespeeld.”

Lucas merkt op dat de gitaar waarschijnlijk in het laatste deel van 1960 werd gemaakt “vanwege die ‘tomatensoep’-afwerking en andere details”, terwijl hij structureel gezien zegt dat hij “supergemakkelijk en supersnel speelt dankzij die dunne hals”. Hij wijst er ook op dat “de hals-pickup een van de meest romige hals-pickups is die ik ooit heb geprobeerd.

“Het is geen houtachtige klank, hij is heel romig, heel vol. Het is volkomen logisch wanneer je de gitaar aansluit op een Marshall en de toonregeling op nul zet – je krijgt precies het Spoonful-geluid.”

En het ene detail dat hem nog steeds versteld doet staan? “Wanneer je deze gitaar bespeelt, is het ongelooflijk omdat dit de opname is, weet je? Hij klinkt al als de plaat.”

Voor het volledige verhaal en meer informatie over de iconische gitaren van Eric Clapton kun je nummer 539 van Guitarist aanschaffen via Magazines Direct.