Blur
Oprichting en beginjaren
Blur wordt in 1988 in Londen opgericht onder de naam Seymour, rond Damon Albarn (zang, keyboards), Graham Coxon (gitaar), Alex James (bas) en Dave Rowntree (drums). De vier ontmoeten elkaar aan het Goldsmiths College in Londen. Door hun label Food Records omgedoopt tot Blur, brengen ze in 1991 hun debuutalbum Leisure uit, beïnvloed door de baggy-beweging en shoegaze.
De Britpop-strijd
De artistieke ommezwaai begint met Modern Life Is Rubbish (1993), een reactie op de Amerikaanse grunge die een uitgesproken Britse identiteit benadrukt. Met Parklife (1994) wordt Blur een van de vaandeldragers van de Britpop, en wint het in één avond 4 Brit Awards.
De media-rivaliteit met Oasis bereikt in augustus 1995 een hoogtepunt met de gelijktijdige release van “Country House” (Blur) en “Roll with It” (Oasis). Blur wint de hitlijststrijd, maar Oasis verkoopt in totaal meer albums. Het titelloze album Blur (1997) markeert een verschuiving naar lo-fi en indie rock, met de wereldhit “Song 2” en de strijdkreet “Woo-hoo!”, die alomtegenwoordig werd in stadions.
Ontwikkeling en nalatenschap
Damon Albarn lanceert parallel het project Gorillaz in 2001 met tekenaar Jamie Hewlett en wordt daarmee de meest verkochte virtuele band in de geschiedenis. Blur komt opnieuw samen voor concerten in Hyde Park in 2009, en brengt daarna The Magic Whip (2015) en The Ballad of Darren (2023) uit.
De band heeft meer dan 21 miljoen albums verkocht en blijft een van de meest invloedrijke Britse rockbands van de jaren 1990.
Iconische gitaar
Graham Coxon wordt geassocieerd met de Fender Telecaster en de Gibson Les Paul, met een speelstijl die afwisselt tussen heldere popmelodieën en ruwe noise. Hij gebruikt ook Fender Jazzmaster en Gibson ES-335 gitaren en wordt beschouwd als een van de meest onderschatte gitaristen van de Britse rock.
