[et_pb_section fb_built=”1″ _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” background_color=”#000000″ global_colors_info=”{}”][et_pb_row use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ admin_label=”Ligne” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” width=”100%” max_width=”80%” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”0px||||false|false” locked=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”4_4″ _builder_version=”4.25.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_post_title meta=”off” featured_image=”off” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” title_font=”Open Sans|300|||||||” title_text_color=”#ddab05″ title_font_size=”6rem” text_orientation=”center” custom_margin=”0px||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_post_title][et_pb_text admin_label=”Texte” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” text_font=”–et_global_body_font|300|||||||” text_text_color=”#FFFFFF” text_font_size=”1.5rem” text_line_height=”1em” header_text_align=”center” text_orientation=”center” global_colors_info=”{}”]Slowhand \u2013 De god van de bluesgitaar[\/et_pb_text][\/et_pb_column][\/et_pb_row][et_pb_row column_structure=”1_3,1_3,1_3″ use_custom_gutter=”on” gutter_width=”2″ admin_label=”Ligne” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” width=”100%” max_width=”80%” custom_margin=”||||false|false” custom_padding=”||||false|false” locked=”off” global_colors_info=”{}”][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.25.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” text_font=”|300|||||||” text_font_size=”16px” header_font=”|700|||||||” header_text_align=”center” header_font_size=”36px” header_2_font=”–et_global_heading_font|300|||||||” header_2_text_color=”#ddab05″ header_2_font_size=”24px” text_orientation=”justified” background_layout=”dark” width=”100%” width_tablet=”” width_phone=”100%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ locked=”off” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n
<\/p>\n
Eric Patrick Clapton<\/strong> wordt geboren op 30 maart 1945<\/strong> in Ripley<\/strong>, Surrey, Engeland. Hij wordt opgevoed door zijn grootouders, van wie hij denkt dat het zijn ouders zijn (hij ontdekt de waarheid over zijn geboorte pas als tiener), en richt zich op de Amerikaanse blues<\/strong> van Robert Johnson<\/strong>, B.B. King<\/strong> en Muddy Waters<\/strong>. [\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” text_font=”|300|||||||” text_font_size=”16px” header_font=”|700|||||||” header_text_align=”center” header_font_size=”36px” header_2_font=”–et_global_heading_font|300|||||||” header_2_text_color=”#ddab05″ header_2_font_size=”24px” text_orientation=”justified” background_layout=”dark” width=”100%” width_tablet=”” width_phone=”100%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ locked=”off” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n <\/p>\n In 1966<\/strong> richt hij Cream<\/strong> op met Jack Bruce<\/strong> en Ginger Baker<\/strong>, waarmee hij het eerste powertrio<\/strong> in de rockgeschiedenis cre\u00ebert. Nummers zoals “Sunshine of Your Love”<\/strong>, “Crossroads”<\/strong> en “White Room”<\/strong> herdefini\u00ebren de bluesrock. Cream bestaat slechts twee jaar, maar verkoopt meer dan 35 miljoen albums<\/strong>. [\/et_pb_text][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.25.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_image src=”https:\/\/www.matts-guitar-shop.com\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/eric-clapton-biographie-02.webp” alt=”Biografie van Eric Clapton” title_text=”eric-clapton-biographie-02″ align=”center” _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_image][\/et_pb_column][et_pb_column type=”1_3″ _builder_version=”4.25.2″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” text_font=”|300|||||||” text_font_size=”16px” header_font=”|700|||||||” header_text_align=”center” header_font_size=”36px” header_2_font=”–et_global_heading_font|300|||||||” header_2_text_color=”#ddab05″ header_2_font_size=”24px” text_orientation=”justified” background_layout=”dark” width=”100%” width_tablet=”” width_phone=”100%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ locked=”off” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n <\/p>\n Zijn solocarri\u00e8re levert klassiekers op zoals “Wonderful Tonight” (1977)<\/strong> en “Tears in Heaven” (1992)<\/strong>, geschreven na de tragische dood van zijn zoon Conor, die op 4-jarige leeftijd<\/strong> van de 53e verdieping<\/strong> van een gebouw in New York viel. Dit aangrijpende nummer levert hem 3 Grammy Awards<\/strong> in \u00e9\u00e9n nacht op. [\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.27.6″ _module_preset=”default” text_font=”|300|||||||” text_font_size=”16px” link_font=”||||||||” link_text_align=”justify” header_font=”|700|||||||” header_text_align=”center” header_font_size=”36px” header_2_font=”–et_global_heading_font|300|||||||” header_2_text_color=”#ddab05″ header_2_font_size=”24px” text_orientation=”justified” background_layout=”dark” width=”100%” width_tablet=”” width_phone=”100%” width_last_edited=”on|phone” module_alignment=”center” hover_enabled=”0″ locked=”off” global_colors_info=”{}” sticky_enabled=”0″]<\/p>\n <\/p>\n
Hij sluit zich in 1963<\/strong> aan bij de Yardbirds<\/strong> en in 1965<\/strong> bij John Mayall’s Bluesbreakers<\/strong>, waar zijn spel op het album Blues Breakers with Eric Clapton<\/strong> (bijgenaamd “The Beano Album”<\/strong>) hem de bijnaam “God”<\/strong> oplevert, die op muren in Londen werd gekrabbeld.<\/p>\nCream en het tijdperk van supergroepen<\/h2>\n
Na Cream vormt hij Blind Faith<\/strong> (met Steve Winwood) en daarna Derek and the Dominos<\/strong>, waarmee hij “Layla” (1970)<\/strong> opneemt, een wanhopig liefdeslied geschreven voor Pattie Boyd<\/strong>, destijds de vrouw van zijn vriend George Harrison<\/strong>. De \u201cLayla\u201d-riff, mede geschreven met Duane Allman<\/strong>, is een van de beroemdste riffs in de rockgeschiedenis.<\/p>\nSolocarri\u00e8re en nalatenschap<\/h2>\n
Hij wint in totaal 18 Grammy Awards<\/strong> en is de enige artiest die drie keer<\/strong> is opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame<\/strong> (Yardbirds 1992<\/strong>, Cream 1993<\/strong>, solo 2000<\/strong>). Hij heeft meer dan 280 miljoen albums<\/strong> verkocht. Zijn Crossroads Guitar Festivals<\/strong> zijn grote evenementen geworden die \u2019s werelds beste gitaristen samenbrengen.<\/p>\nIconische gitaren<\/h2>\n