John Frusciante’s Kay Akoestisch 60s

Misschien wel een van de meest mysterieuze en indrukwekkende gitaren in de Shop, deze bescheiden Kay-akoestische gitaar is getuige van een van de donkerste periodes in de carrière van John Frusciante.

Gitaren kunnen het gereedschap van genialiteit zijn, een drager van creatie, een sleutel tot inspiratie, maar ook getuige van een verval dat zowel diepgaand als onthullend is. Voor een intens muzikant als John Frusciante is het aanslaan van snaren een organische schreeuw, een essentiële behoefte en een manier van expressie die woorden overstijgt. In 1994, midden in chaos en aan de rand van de afgrond, klampte John Frusciante zich vast aan een akoestische gitaar met oranje tinten als een laatste roep naar zijn diepste zintuigen. Het is deze gitaar, een Kay K-230, die verschijnt in een interview met VPRO, waarin hij zwetend en worstelend met zijn donkerste en meest angstaanjagende demonen wordt getoond.

John Frusciante behoort tot die virtuoze trajecten die fel verstoord werden door drugs. Uitzonderlijk en onnavolgbaar als gitarist, werd zijn opkomst in de rock van de jaren 1990 getekend door innerlijk leed en toenemende verslavingen. Hij zonk weg in de diepten van synthetische middelen, hopend in deze kunstmatige paradijzen rust te vinden die zijn geest hem ontzegde. Vaak op de rand van de afgrond hield John Frusciante zich echter altijd vast aan zijn gitaar, als de laatste en noodzakelijke bescherming tegen het absolute niets. De jaren 1990 werden zo gekenmerkt door tragische episodes, waaronder de bijna-dood in de brand van zijn huis in de heuvels van Los Angeles, waarbij hij zijn gitaarcollectie en vele albums verloor.

Toen John Frusciante in 1994 een interview gaf aan VPRO, werd hij gezien in het appartement van zijn vriendin, terwijl hij zich koortsachtig vasthield aan deze oranje gitaar met beschadigd lichaam. Met het spel van een gebroken man toonde John Frusciante zijn diepe, visceraal verbonden relatie met de gitaar, spelend in een hartverscheurende nood. Verdoofd door maandenlange verslaving hield hij een van de laatste gitaren die hij nog bezat, nadat hij was gescheiden van zijn mooiste vintage-instrumenten (verkocht, zoals de legendarische 1966 Jaguar van *Under the Bridge*, of verloren in de brand van zijn huis). Dit zeer organische instrument was een getuige van momenten uit een harde realiteit, iets wat de sporen op het bovenblad indringend tonen. Hoewel er enkele veranderingen zijn doorgevoerd (zoals een vervangen brug en een geïnstalleerde pickup), maakt het beschadigde oranje bovenblad dit instrument onmiddellijk herkenbaar. Het is getuige van de zwaarste uren van de tumultueuze John Frusciante, die later wist te ontsnappen aan de greep van depressie en verslaving.