Fender Stratocaster 1986 Graffiti Yellow – voormalig eigendom van Jeff Beck
Fender Stratocaster 1986 Graffiti Yellow – voormalig eigendom van Jeff Beck
De wereld van creatie wordt doorkruist door vlijmscherpe en visionaire geesten, die de gevestigde orde verstoren om een nieuw veld van mogelijkheden te openen. Deze door genade getroffen wezens zetten het bestaande op zijn kop om het vervolgens te verheffen en zo een nieuwe, ongehinderde creatie mogelijk te maken. Sommigen verwijzen naar genialiteit om hun genialiteit te verklaren, anderen beroepen zich op rede om hun talent te rationaliseren, maar alleen de tijd kan hen met zekerheid in de geschiedenis plaatsen. Naast Mozart, Beethoven en Debussy vinden we in de rockwereld BB King, Jimi Hendrix en Jeff Beck. Zij hebben alles wat we dachten te weten over de elektrische gitaar revolutionair veranderd, rock getransformeerd en de weg gewezen voor generaties muzikanten. Jeff Beck behoorde tot deze groep: hij wist het zessnarige instrument op een volledig revolutionaire manier eigen te maken, met een nieuwe benadering van techniek en klank. Meester in fingerpicking en vibrato, had Beck een unieke, ongeëvenaarde toon en heeft hij altijd de grenzen van het mogelijke verlegd. Zijn intense band met het instrument is gevormd rond een specifiek model: de Fender Stratocaster. Deze Graffiti Yellow Strat is een uitzonderlijke gitaar die Jeff Beck begeleidde tussen 1986 en 1989, en behoort tot de eerste signature serie van Fender. Het is een direct getuigenis van Jeff Becks visie op de gitaar, die van de Strat een symbool maakte van de klankmogelijkheden van de elektrische gitaar.
Jeff Beck is een van de meest invloedrijke muzikanten aller tijden. Gedurende zijn rijke carrière heeft hij voortdurend de grenzen van het mogelijke verlegd en de gitaar tot een instrument van voortdurende innovatie gemaakt. Deze Graffiti Yellow Strat is een unieke gitaar, ontworpen en vervaardigd door de Fender Custom Shop eind jaren 1980. Het is een direct getuigenis van Jeff Becks voortdurende streven naar perfectie en vernieuwing.
In februari 1986, tijdens een presentatie van Fender in het Hilton Hotel in Londen, kreeg Jeff Beck het idee voorgesteld om samen met artiesten signature-modellen te creëren. Naar aanleiding van deze presentatie vroeg Beck aan Fender een speciale gitaar voor zijn aankomende tournee in Japan later dat jaar. Zijn belangrijkste wensen voor de gitaar waren een extra brede hals en een geel lichaam, passend bij zijn Ford Hotrod Coupe 1932 replica uit de film « American Graffiti ». Hij koos een 62’ Reissue body met een brede kop uit de selectie die hem werd aangeboden. De gitaar werd uitgerust met een standaard tremolo, een 60s pickguard met elf schroeven en pickups uit de jaren 1960. Hij debuteerde ermee op het podium in Japan in augustus 1986. Beck bleef nauw samenwerken met de Fender Custom Shop (opgericht in 1987) en na meerdere aanpassingen in 1987-88 werden wijzigingen aangebracht. Terwijl het originele 1986-body behouden bleef, werd de Standard American brug vervangen door een tremolo prototype, gemonteerd op een geheel nieuwe hals met de eerste editie van Sperzel Star stemmechanieken, toen nog in ontwikkeling. Fender wilde dat Jeff Beck deze nieuwigheden testte.
Na terugkeer bij Jeff Beck is deze nieuwe combinatie te zien bij een fotoshoot in Paisley Park met fotograaf Robert M. Knight in mei 1989. Kort daarna verscheen de gitaar opnieuw op het podium tijdens Becks Japan-tour in augustus 1989 in het kader van de « Guitar Shop » tour, wat suggereert dat Beck deze combinatie op de gitaar waardeerde. De gitaar is te zien op meerdere tourfoto’s en op de cover van het magazine « Young Guitar » van november 1989. Na deze Japanse tour volgde geen verdere signature-productie, en de gitaar keerde terug naar Fender. Rond 1990 werd de hals gerepareerd en werd de gitaar voorzien van de nieuwste Lace Sensors, waardoor het eerste prototype van de Fender Strat Plus ontstond. Fender stuurde de gitaar vervolgens terug naar Jeff Beck.
De gitaar in de huidige staat is een combinatie van het originele tourbody uit 1986 met de hals en componenten van 1989. Oorspronkelijk een 1962 Stratocaster Reissue, was de gitaar een doorlopend project van Jeff Beck en Fender, wat resulteerde in de allereerste Strat Plus. De elektronica omvat twee toonknoppen en een vijf-standen selector, waardoor een breed scala aan klanken mogelijk is, typisch voor Jeff Becks speelstijl.
Na deze tournees bleef de gitaar in bezit van Jeff Beck tot 1994, toen hij Suzy O’Hara ontmoette, een vlieg-instructrice. Ze begonnen een relatie waarin Beck haar gitaarlessen gaf in Kent. Tijdens deze periode gaf hij haar de Graffiti Yellow Strat. Suzy O’Hara herinnert zich dat Beck tijdens de lessen de kwaliteiten van de hals prees, benadrukkend dat hij « een ongelooflijk gevoel » had en dat hij hem graag wilde terugkrijgen voor een uitwisseling, maar dit is nooit gebeurd. De gitaar heeft vandaag nog steeds de originele en unieke hals die hij zo waardeerde.
Dit prototype van de signature Stratocaster is een gitaar van groot belang, als mijlpaal voor de Jeff Beck signature en de Strat Plus, en dient als een sleuteldocument in Becks carrière en in de geschiedenis van de Fender Custom Shop. De samenwerking resulteerde in een instrument dat Becks geluid en speelstijl belichaamt, en tegelijkertijd het vakmanschap en de innovatieve geest van de Custom Shop toont. Deze Graffiti Yellow Strat is een uitzonderlijk getuigenis van het blijvende erfgoed van een van de meest invloedrijke gitaristen ter wereld, die deze gitaar gebruikte om hem vorm te geven volgens zijn smaak, inspiratie en speelgewoonten.
Jeff Beck
In het hart van de jaren 1960, toen de elektrische gitaar het ultieme wapen werd voor jonge Britse muzikanten, kwam één naam naar voren als die van een visionair: Jeff Beck. Na een opvallende periode bij de Yardbirds, waar hij Eric Clapton opvolgde en later Jimmy Page ontmoette, heeft Jeff Beck al snel zijn eigen pad uitgestippeld. Een kronkelig, gedurfd traject waarbij virtuositeit nooit bedoeld was om te pronken, maar om rauwe, viscerale en bijna mystieke emoties uit te drukken.
Jeff Beck zocht nooit naar gemak of compromissen. Waar velen hits zouden hebben gemaakt, koos hij voor experiment, het buigen van klanken en het verleggen van de grenzen van de gitaar. Van het vurige bluesrockalbum Truth tot de avant-gardistische fusion van Blow by Blow en Wired, hij verkende onvermoeibaar nieuwe geluidsterritoria, waarbij hij de kracht van rock combineerde met de subtiliteit van jazz, de vrijheid van funk met de precisie van de studio.
Als ongeëvenaarde virtuoos had Jeff Beck geen woorden nodig om te raken. Een enkele noot, ondersteund door het onnavolgbare vibrato van zijn Stratocaster, was genoeg om een volledig verhaal te vertellen. Waar anderen hun versterkers deden schreeuwen, liet hij zijn gitaar zingen. Met lichte vingers en precieze aanraking beheerste hij het geluid als een schilder het licht hanteert, altijd op zoek naar ongekende nuances.
In de studio en op het podium was Jeff Beck een gepassioneerde eenling. Geen nostalgie, geen houding: gewoon een onuitputtelijke liefde voor het instrument en een onverminderde nieuwsgierigheid tot het einde toe. Van zijn begin in Londense clubs tot zijn laatste tournees met muzikanten van alle generaties, bleef hij een van de laatste echte geluidsavonturiers die voortdurend grenzen verlegde die velen al bereikt achtten.
Jeff Beck was niet zomaar een gitarist. Hij was een school op zich, een vrije geest die weigerde tot één genre te behoren. Hij inspireerde generaties, van Clapton tot Slash, van Satriani tot John Mayer, zonder zichzelf ooit te herhalen. Eén ding is zeker: in de geschiedenis van de gitaar zal hij altijd de man blijven die de snaren liet spreken als niemand anders, iets waar elk instrument uit zijn collectie een direct en fascinerend getuigenis van is.
beoordelingen