Fender Dual Showman voormalig eigendom van Chuck Berry

Chuck Berry
(1926 - 2017)

Hoofdgitarist : Gibson ES-355
Must-listen nummer : Johnny B. Goode

"Als we rock 'n' roll een andere naam zouden moeten geven, zouden we het Chuck Berry noemen", zei John Lennon om het enorme belang van deze geniale muzikant uit St. Louis, Missouri, te benadrukken. Hoewel Elvis het succes boekte dankzij zijn charisma en fluweelstem, was het Chuck die de meeste klassiekers schreef en rock zijn mooiste gitaarmomenten gaf. Zijn elektrische stijl, snel, agressief en bluesy, diende als bijbel voor muzikanten zoals Keith Richards, Angus Young en Bob Dylan.

Berry liet zich zelf sterk inspireren door pianist Johnnie Johnson, met wie hij lang samenwerkte, en voegde aan zijn riffs een ongeëvenaard gevoel voor show toe. Tussen de duck walk, de spagaat en zijn pure charisma in, is Chuck op gitaar zien spelen zowel een muzikaal als visueel spektakel. Vanaf 1953 zag Berry het potentieel van een mix van zwarte muziek (blues) en witte muziek (country). Hij ontwikkelde zijn stijl rond dit hybride, te beginnen met zijn eerste single in 1955, Maybellene, een aanpassing van de klassieke country Ira Red die hij schaamteloos inpikte en uitbracht bij Chess, het beroemde platenlabel dat pionierde in Chicago blues.

Chuck produceerde vervolgens een reeks hits, en creëerde klassiekers die school maakten: Roll Over Beethoven, Too Much Monkey Business, Rock And Roll Music, Sweet Little Sixteen, Carol en natuurlijk de ultieme klassieker Johnny B. Goode met zijn historische intro. Maar de geniale gitarist had twijfelachtige gewoonten en zat anderhalf jaar in de gevangenis vanwege een relatie met een minderjarige die in zijn club werkte.

Na zijn vrijlating in 1963 begon Berry te profiteren van de enorme invloed die hij had op de nieuwe generatie bands. The Beatles, The Rolling Stones en The Beach Boys putten gretig uit zijn catalogus, terwijl de originele Berry nog steeds uitstekende nummers opnam. Maar geleidelijk droogde de bron op, en zijn laatste grote single, de enige nummer 1 van zijn carrière, werd een pikante live-opname, My Ding-A-Ling. Vanaf dat moment schreef Chuck geen nieuwe nummers meer en concentreerde zich op liveoptredens, voortdurend tourend met zijn glorie uit de jaren 50 en 60.

Uiteindelijk werd zijn postume album Chuck uitgebracht in 2017. Na een creatieve droogte van 38 jaar is dit album een prachtig eerbetoon aan het monument dat Berry was.