In de uitgestrekte wereld van historisch beladen gitaren neemt deze Selmer Maccaferri een toppositie in. Jarenlang eigendom van Joe Brown, vervolgens door hem gegeven aan zijn vriend en getuige George Harrison, om kort voor diens overlijden weer terug te keren, is het een gitaar die een verhaal bevat dat net zo ontroerend als oprecht is.

Het was in 1963 in Glasgow dat Joe Brown, toen een opkomende Engelse muzikant, deze Selmer Maccaferri akoestische gitaar uit 1932 aanschafte. Op zich al een historische gitaar, geproduceerd in een beperkt aantal exemplaren in Frankrijk, en het resultaat van de samenwerking tussen Henri Selmer en Mario Maccaferri. Samen bedachten ze de beroemde Selmer Maccaferri “grote mond”, een gitaar in manouche-stijl met indrukwekkend vakmanschap. Het blijkt dat dit een van de zogenaamde “pre-productie” gitaren is, oftewel een van de allereerste die als prototype werd vervaardigd.

Het verhaal van deze gitaar krijgt vervolgens een extra symbolische betekenis doordat hij de diepe vriendschap belichaamt die Joe Brown en George Harrison verbond. Toen Joe Brown namelijk in de buurt van George Harrison ging wonen, ontstond een duurzame en oprechte vriendschap. Ze ontmoetten elkaar regelmatig om samen gitaar en ukelele te spelen en wisselden voortdurend van gedachten over uiteenlopende onderwerpen. George was zelfs getuige op Joe’s tweede huwelijk.

Aangezien George geen gitaar van dit type bezat in zijn indrukwekkende collectie, schonk Joe Brown hem deze gitaar. Volgens eigen zeggen gebruikte George haar waarschijnlijk in enkele jaren meer dan Joe in meerdere decennia. Kort voor zijn overlijden gaf George Harrison de gitaar terug aan zijn eeuwige vriend Joe Brown, die haar bewaarde en na het overlijden van zijn vriend nog maar zelden bespeelde. Een ontroerende, aangrijpende en symbolische gitaar.